«Μοναξιά δεν είναι να είσαι μόνος… Μοναξιά είναι να σε κοιτούν εκατό ψυχές και κανείς να μη σε σώζει.»
Στο θεατρικό εργαστήρι Οινουσσών, αφεθήκαμε στα κείμενα του Τάσου Κυρτάσογλου και συναντήσαμε πρόσωπα οικεία, εύθραυστα, αληθινά. Ανθρώπους της διπλανής πόρτας — ήρωες και αντιήρωες της καθημερινότητας — που κουβαλούν σιωπές, απώλειες, ενοχές,
ανάγκες και μικρές ελπίδες.
Μέσα από μια γραφή άμεση και βαθιά ανθρώπινη, ξεδιπλώθηκαν ιστορίες που ακούμπησαν τη μοναξιά, την αγάπη, τη σύγκρουση, τη μνήμη και την ανάγκη του ανθρώπου να ανήκει κάπου και σε κάποιον. Ο πόλεμος, η ευγνωμοσύνη, το δώρο και οι παραβάσεις μπλέχτηκαν μεταξύ τους και μας κάλεσαν να μη μείνουμε αμέτοχοι σε μια βραδιά όπου όλοι ποντάραμε στον στον άνθρωπο.

Στις ρωγμές του. Στη δύναμή του. Στην ανάγκη του να τον δουν πραγματικά.

“all in …στον άνθρωπο” μια devised ματια στα κείμενα του Τάσου Κυρτάσογλου απο το εργο “Μονολογοι & Μονοπρακτα”

Στέισυ Λεονδή, Οινουσσες 2026