ΣΤΗ ΓΗ ΤΟΥ ΕΦΙΑΛΤΗ (Τάσος Κυρτάσογλου)

Οι πεθαμένοι μ’ αναστήσανε,
ζωής φιλί μου δώσαν,
γυμνός, σε χώμα υγρό σαν ξάπλωνα,
ρίζες προτού απλώσω.

Ψωμί μου δώσαν, γλώσσας δάνειο
και μια αγκαλιά αέρα,
κατάρτι ψήλωσαν ουράνιο
κι ολόλευκη παντιέρα

Φτωχής πατρίδας γόνος άστεγος,
αδέξιος κληρονόμος,
αμάχητης ζωής υπόλογος,
σκλάβος και ιπποκόμος.

Πώς να σταθώ στα πόδια όρθιος;
Τι να παλέψω μόνος;
Ο Εφιάλτης μένει απόρθητος
κι ο Λεωνίδας νάνος.

Τους πεθαμένους τους φιμώσανε
της Έχιδνας οι σπόροι,
τα ιμάτια του λαού μοιράσανε
άθλιοι κονδυλοφόροι.

©Τάσος Κυρτάσογλου  22Δεκ2025